HOTEL OWNERS ASSOCIATION OF MAGNESIA Power by Sunsoft Thessalias ΕΝΩΣΗ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ ΝΟΜΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
Γλώσσα: 

  Κατηγορίες Ξενοδοχείων
 
 
  Newsletter
 
Γράψτε το e-mail σας για να σας στέλνουμε προσφορές και νέα μας

  

 

 Μονοπάτια

Μονοπάτια στο Πήλιο

       
ΔΙΑΔΡΟΜΗ: Άγιος Ονούφριος- Κουκουράβα- Μακρινίτσα

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 3 ΏΡΕΣ ΚΑΙ 15΄(καλντερίμι-μονοπάτι-αγροτικός)

Φεύγοντας από το Βόλο κι ανηφορίζοντας την οδό Ιωλκού, εκατό μέτρα περίπου αφού περάσουμε τα φανάρια που είναι στη διασταύρωση για την εκκλησία του Αι- Γιώργη, αφήνουμε την άσφαλτο και περνάμε το γεφύρι που είναι αριστερά μας. Αυτό είναι ένα τοξωτό πέτρινο γεφύρι που το έχουν κατασκευάσει πριν από λίγα χρόνια. Παλιότερα εδώ υπήρχε παραδοσιακό πέτρινο τοξωτό γεφύρι, που πάνω του περπατούσε το καλντερίμι. Μόλις περάσουμε το γεφύρι, αριστερά μας αρχίζει ο μαντρότοιχος από την ιδιοκτησία του Αποστολίδη, που άλλοτε υπήρχε εδώ το αρχοντικό του. Από την δεξιά μας μεριά υπάρχει παλιός αλευρόμυλος μεγάλος, που στη βόρεια πλευρά του υπάρχει ακόμη η μεγάλη ρόδα που τη γύριζε το νερό. Σήμερα πια δεν λειτουργεί.

Μόλις προσπεράσουμε αυτόν τον νερόμυλο, ανηφορίζει λίγο απότομα τσιμενταρισμένος δρόμος στενός, κι ανηφορίζοντας αφήνει δεξιά τα σπίτια, κι από αριστερά του υπάρχει το μικρό δασάκι με τα πεύκα που φύτεψαν πριν από λίγα χρόνια. Όλη ετούτη η διαδρομή ήταν καλντερίμι που τώρα το έχουν τσιμεντάρει, κι αλλού το έχουν σκεπάσει με χώμα ή και με άσφαλτο. Ανηφορίζοντας πάντα στον ίδιο δρόμο, αριστερά μας συναντάμε το γήπεδο της περιοχής, κι αμέσως μπαίνουμε στον άσφαλτο τον οποίο και ακολουθούμε για 70 μέτρα περίπου. Εκεί που ο άσφαλτος στρίβει αριστερά, φεύγουμε έξω από την στροφή του και βαδίζουμε ανάμεσα από τα πεύκα που υπάρχουν εδώ, ακολουθώντας μονοπάτι. Μετά από 200 μέτρα περίπου κατηφορίζει το μονοπάτι προς μια μικρή ρεματιά, όπου υπάρχουν μερικές πρόχειρες κατασκευές. Ακριβώς στη βόρεια μεριά, πίσω από τις κατασκευές αυτές, βρίσκουμε λίγο χαλασμένο καλντερίμι το οποίο και ακολουθούμε. Απ' ότι φαίνεται ήταν πολύ φαρδύ καλντερίμι, γιατί μετρώντας το φάρδος απ΄ αυτά τα υπολείμματα, πρέπει να ήταν σε ορισμένα σημεία περισσότερο από 3 μέτρα φάρδος. Συνεχίζουμε λοιπόν ν' ανηφορίζουμε προς την πλαγιά, βρίσκοντας πάντοτε υπολείμματα του καλντεριμιού, και έχοντας αριστερά μας, μια μεγαλύτερη ρεματιά και δεξιά μας μια μικρότερη. Λίγο πιο πάνω αρχίζουμε και μπαίνουμε σε μικρά πεύκα, και το καλντερίμι χάνεται, γιατί έχει χαλάσει. Συνεχίζει όμως μονοπάτι πάνω εκεί που βάδιζε το καλντερίμι. Κάπου-κάπου όμως έχει απομείνει καμιά κόφτρα του καλντεριμιού ή και κάποιο μικρό τμήμα του. Συνεχίζοντας έτσι, συναντάμε πιο πάνω την άσφαλτο την οποία διασχίζουμε εγκαρσίως και συνεχίζουμε από την επάνω πλευρά της. Εδώ υπάρχει μονοπάτι, το οποίο αμέσως στρίβει δεξιά και βαδίζει πάνω στη πορεία που βάδιζε το καλντερίμι.. Υπάρχει από την κάτω μεριά η ξερολιθιά που στήριζε το καλντερίμι. Μετά από λίγα μέτρα φτάνουμε πολύ κοντά στο δρόμο που είναι αριστερά μας και κατεβαίνει από την Καλιακούδα. Τελικά μπαίνουμε μέσα σ' αυτόν το δρόμο, και αμέσως μετά στον άσφαλτο που κατευθύνεται προς βορρά. Ακολουθούμε τον άσφαλτο, διότι εδώ ακριβώς βάδιζε και το καλντερίμι και βλέπουμε μπροστά μας και ψηλά προς το βουνό, την Κουκουράβα χαμηλά και πιο ψηλά την Μακρινίτσα. Βαδίζοντας στον άσφαλτο έχουμε αριστερά μας τις πλαγιές του Σαρακηνού και δεξιά μας την ρεματιά του «Μέγα Ρέματος». Γεμάτο με πλατάνια τούτο το ρέμα, δίνει ζωή και κίνηση το χειμώνα με τα νερά του στις ντριστέλες που υπάρχουν στις όχθες του.

 

Αφού βαδίσουμε περίπου 200 μέτρα στον άσφαλτο, εκεί που κάνει μια στροφή δεξιά και υπάρχει μικρό ρέμα αριστερά μας, φεύγουμε από τον άσφαλτο αμέσως μόλις τελειώσει αυτή η στροφή, και ανεβαίνουμε στην απότομη αριστερή όχθη του δρόμου από σκαλοπάτια που έχουν σκάψει στον όχθο. Αμέσως βρίσκουμε μονοπάτι στην αρχή για λίγα μέτρα, και μετά καλντερίμι το οποίο και ακολουθούμε. Ανηφορίζει απότομα με απανωτά ζικ-ζακ. Τελειώνοντας αυτά τα ζικ-ζακ, φτάνουμε σε σημείο που υπάρχει βρύση με καλό νερό και πλατάνι. Σε τούτο το σημείο θα σταθείς θες δε θες, γιατί είναι ο τόπος τέτοιος που σε κρατάει. Από την μια μεριά την Ανατολική κατεβαίνει απότομο και κατάφυτο το «Μέγα Ρέμα». Και από την άλλη μεριά την δυτική, ένα μικρότερο ρέμα μας χωρίζει από το απότομο, χέρσο και πετρώδη Σαρακηνό.

   
 

Από τη βορινή μεριά ορθώνονται οι πλαγιές του κατάφυτου Πηλίου, και απάνω τους σκαρφαλωμένα τα σπίτια της Κουκουράβας και πιο πάνω της Μακρινίτσας.

Συνεχίζοντας σε πιο φαρδύ και ωραίο καλντερίμι, συναντάμε και τα πρώτα σπίτια της Κουκουράβας. Το καλντερίμι είναι καθαρό, αλλά πολύ ανηφορικό και αναγκαζόμαστε κάθε τόσο να σταματάμε να πάρουμε μια ανάσα. Στην πορεία μας συναντάμε παλιά σπίτια γκρεμισμένα, άλλα καινούργια και άλλα αναπαλαιωμένα. Κι είναι πράγματι ξεμιαλισμός να βλέπεις τις αυλές τους με τα πολλά λουλούδια.

Λίγο πιο πάνω συναντάμε τον άσφαλτο τον οποίο διασχίζουμε σχεδόν εγκαρσίως. Συνεχίζουμε από την απέναντι μεριά του πάλι σε καλντερίμι, το οποίο ανηφορίζει λιγάκι απότομα, περνάει μπροστά από ένα καινούργιο πηλιορείτικο αρχοντικό, και στρίβοντας αριστερά βγαίνει στον άσφαλτο. Εδώ θέλει λιγάκι προσοχή, γιατί το καλντερίμι συνεχίζει πάνω από τον όχθο του δρόμου, αλλά ο όχθος είναι απότομος και δεν μπορούμε ν' ανεβούμε. Αφού βαδίσουμε λοιπόν στον άσφαλτο μερικά μέτρα με κατεύθυνση βορειοδυτική, συναντάμε το πρώτο σπίτι δεξιά μας. Ανηφορίζουμε περνώντας δεξιότερα από το σπίτι αυτό και, λίγα μέτρα πιο πάνω, βρίσκουμε το καλντερίμι το οποίο είναι σκεπασμένο λιγάκι από βατιώνες. Το ακολουθούμε και με ζικ-ζακ ανηφορίζουμε ανάμεσα από τα σπίτια. Πιο δεξιά μας και χαμηλότερα είναι η εκκλησία της Αγίας Μαγδαληνής.

Συνεχίζοντας την πορεία μας πάντοτε σε καλό καλντερίμι, συναντάμε πιο πάνω μια βρύση, με νερό στην αριστερή μας μεριά. Λίγο πιο πάνω φτάνουμε στην εκκλησία του Αι-Γιώργη, που αξίζει να μπει κανείς στο προαύλιο του ή και μέσα στην εκκλησία. Η θέα και προς την μεριά του Σαρακηνού είναι μοναδική.

Ανηφορίζοντας συναντάμε αμέσως μετά την εκκλησία του Αι-Θανάση, και αμέσως μετά άλλη βρύση με ωραίο δροσερό νερό. Το καλντερίμι εδώ είναι αρκετά ανηφορικό και μας κουράζει η ανηφοριά του. Αμέσως πιο πάνω συναντάμε και άλλη βρύση αριστερά μας, και στη συνέχεια, ανηφορίζοντας με ελαφρά σπασίματα, το καλντερίμι περνάει συνέχεια ανάμεσα από τα σπίτια της Μακρινίτσας και φτάνει τελικά στη δυτική μεριά της, μπροστά στην εκκλησία του Αι- Γιάννη. Η θέα από τούτη την πλατεία μας κάνει να ξεχάσουμε την κούραση από την απότομη ανηφορική μας πορεία.
ΔΙΑΔΡΟΜH: Πορταριά-Χάνια

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 3 ΩΡΕΣ ΚΑΙ 15΄(καλντερίμι -μονοπάτι-αγροτικός)

Από την ανατολική μεριά της πλατείας της Πορταριάς ξεκινάει το καλντερίμι το οποίο βγαίνει αμέσως στον άσφαλτο. Συνεχίζει από την άλλη μεριά του δρόμου, φαρδύ σαν λεωφόρος, ξαναδιασχίζει τον άσφαλτο και, περνώντας πίσω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου και ανάμεσα από τα σπίτια της ανατολικής μεριάς του χωριού, φτάνει τελικά σαν μονοπάτι μπροστά στις κατασκηνώσεις της χριστιανικής αγωγής. Το μονοπάτι εδώ είναι ανοιχτό και, περνώντας ακριβώς στην επάνω μεριά των κατασκηνώσεων, γίνεται για λίγα μέτρα αγροτικός δρόμος. Τελειώνοντας όμως η περίφραξη της κατασκήνωσης μετά από λίγα μέτρα αρχίζει το καλντερίμι, το οποίο είναι ομαλό δίχως ζικ-ζακ, και κατευθύνεται ανατολικά. Μετά από λίγο είναι τσιμενταρισμένο το καλντερίμι για λίγα μέτρα, αλλά και πάλι μετά συνεχίζει σε καλή κατάσταση. Περνάει από την τοποθεσία Αγ. Τριάδα, όπου εδώ συναντάμε από την αριστερή μας μεριά βρύση που τρέχει νερό, και γύρω μας αρκετές αγριοκαστανιές. Συνεχίζοντας το καλντερίμι, φτάνουμε σε μικρή ρεματιά την οποία περνάμε και συνεχίζουμε άλλοτε σε μονοπάτι και άλλοτε σε καλντερίμι. Μέχρι εδώ η διαδρομή του καλντεριμιού είναι σχεδόν παράλληλη με τον άσφαλτο που πάει για Χάνια, πενήντα μέτρα περίπου πιο πάνω απ' αυτόν. Σιγά-σιγά όμως αρχίζει ν' απομακρύνεται από τούτο το σημείο και μετά.

Φτάνοντας σε μια άλλη μικρή ρεματιά και θέλει προσοχή εδώ, γιατί το μονοπάτι κάνει ένα ζικ-ζακ μέσα στη ρεματιά αυτή, και αμέσως κολλάει στην απέναντι πλαγιά και συνεχίζει. Εδώ είναι όλα καμένα γύρω, από μια μεγάλη πυρκαγιά που έκαψε μια μεγάλη περιοχή πριν από καιρό.

Μετά από λίγο το μονοπάτι μπαίνει σε αγροτικό δρόμο, ο οποίος έχει καλύψει το μονοπάτι για λίγα μέτρα. Φτάνοντας όμως σε μια διασταύρωση με άλλο αγροτικό δρόμο, όπου υπάρχει και κτήμα με μικρές μηλιές, το μονοπάτι φεύγει από το δρόμο και βαδίζει πλάι από το σύνορο αυτού του κτήματος, στην επάνω μεριά του. Τελειώνοντας το κτήμα αυτό, μετά από λίγα μέτρα ξαναβρίσκουμε καλντερίμι σε πολλή καλή κατάσταση, το οποίο βαδίζει μέσα στην περιοχή.

Η Κατεύθυνση του είναι πάντα ανατολική περίπου. Μετά από λίγο φτάνουμε σε πέτρινη ποτίστρα. Εδώ είναι σταυροδρόμι. Ένα καλντερίμι περνάει πίσω από την ποτίστρα, και φεύγοντας δεξιότερα, νοτιοανατολικά, πηγαίνει για την Δράκεια. Το άλλο που πάει για τα Χάνια είναι μονοπάτι εδώ και αρχίζει ν' ανηφορίζει με κατεύθυνση ανατολική, περνώντας από την βορειοανατολική άκρη της ποτίστρας. Ανηφορίζει με λίγα ζικ-ζακ και μετά από λίγο γίνεται καλντερίμι, το οποίο, λίγα μέτρα πριν φτάσει στον άσφαλτο που είναι πιο πάνω, σταματάει και συνεχίζει λίγο μονοπάτι.

Βγαίνουμε στον άσφαλτο ακριβώς σε μια στροφή του, όπυ στη μέσα μεριά της στροφής υπάρχει άλλη ποτίστρα και σουβάλα. Βαδίζουμε στον άσφαλτο ακριβώς σε μια στροφή για πενήντα μέτρα περίπου με κατεύθυνση ανατολική-βορειοανατολική, και αμέσως μετά αφήνουμε τον άσφαλτο και βαδίζουμε δεξιά του, λίγο πιο χαμηλά. Εδώ βρίσκουμε μονοπάτι το οποίο ακολουθούμε, βαδίζοντας ανάμεσα από θαμνώδη βλάστηση με πουρνάρια και σπαρτά.

Σε ορισμένα σημεία διατηρείται και λίγο καλντερίμι, το οποίο όμως καλύπτεται εν μέρει από βλάστηση, εν μέρει από χώμα και πέτρες. Λίγα μέτρα πιο πάνω και αριστερά μας περνάει ο άσφαλτος, σχεδόν παράλληλα με το μονοπάτι. Μπροστά μα, μακριά, βλέπουμε το χιονοδρομικό κέντρο και τα Χάνια.

Συνεχίζοντας φτάνουμε σ' ένα πλάτωμα με φτέρες, έχοντας δεξιά μας, σε απόσταση είκοσι μέτρων περίπου, ένα καλύβι. Εδώ θέλει λίγη προσοχή, γιατί το μονοπάτι είναι δυσδιάκριτο σε ορισμένα σημεία. Τελικά συνεχίζοντας προς την ίδια πάντα κατεύθυνση, φτάνουμε στον άσφαλτο τον οποίο διασχίζουμε λοξά προς τα δεξιά. Ακολουθούμε το μονοπάτι που βρίσκουμε στην άλλη μεριά της ασφάλτου, και αμέσως μετά συνεχίζουμε σε αγροτικό δρόμο που περνάει πλάι, αριστερά από κτήμα με μηλιές και μια δεξαμενή νερού. Συνεχίζοντας για 15΄περίπου σ' αυτόν τον αγροτικό δρόμο με κατεύθυνση πάντοτε βορειοανατολική, διακρίνουμε σε ένα-δύο σημεία λίγο καλντερίμι μέσα στο δρόμο που βαδίζουμε. Αυτός λοιπόν ο δρόμος βαδίζει πάνω στο καλντερίμι που υπήρχε άλλοτε. Τελικά ο δρόμος σταματάει, και στη συνέχεια ακολουθούμε μονοπάτι το οποίο είναι ευδιάκριτο. Σε ορισμένα σημεία όμως στενεύει από βλάστηση, και αλλού χωρίζεται σε δύο και τρία μονοπάτια μικρότερα, τα οποία ξαναενώνονται μετά από λίγα μέτρα. Πλησιάζοντας τελικά στα Χάνια, μπαίνουμε μέσα σε δάσος με οξιές και το μονοπάτι γίνεται πιο φαρδύ, ευδιάκριτο και καθαρό. Τελικά συναντάμε αγροτικό δρόμο, στο σημείο ακριβώς που είναι τα δύο γήπεδα. Ακολουθούμε τον αγροτικό δρόμο, φτάνουμε στο χάνι του Μάνθου και, βαδίζοντας πλάι από το χάνι, στη βόρεια μεριά του, βρίσκουμε το παλιό καλντερίμι το οποίο ακολουθούμε. Ανηφορίζει ανάμεσα από μεγάλες οξιές, περνάει μπροστά από το χάνι του Ζήση, και μετά από το χάνι του Ζήση συνεχίζει καλντερίμι νεοφτιαγμένο, το οποίο ανηφορίζει πάλι και περνάει πλάι από το χάνι του Λούκουλου, βγαίνοντας τελικά στον άσφαλτο.

Συνεχίζοντας στον άσφαλτο με κατεύθυνση προς ανατολάς, φτάνουμε μετά από λίγο στα πολλά καταστήματα των Χανίων που είναι δεξιά και αριστερά από τον άσφαλτο.

ΔΙΑΔΡΟΜH: Κισσός-Μούρεση

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 15΄λεπτά (καλντερίμι-μονοπάτι-αγροτικός)

Το ξεκίνημα γίνεται από την πλατεία του Κισσού. Τσιμενταρισμένο φαρδύ καλντερίμι περνάει από την βορεινή πλευρά της πλατείας, γυρίζει ημικυκλικά προς την βορειοανατολική και κατόπιν στην ανατολική πλευρά της. Στη δεξιά μεριά του αυτό το τσιμενταρισμένο καλντερίμι έχει σ'αυτό το διάστημα της διαδρομής του τον ψηλό τοίχο της πλατείας. Από την αριστερή του μεριά φεύγει αγροτικός δρόμος και κατηφορίζει απότομα. Εδώ σταματάει και το τσιμεντάρισμα. Εμείς συνεχίζοντας ευθεία με κατεύθυνση σχεδόν νότια, βρίσκουμε αμέσως το καλντερίμι το οποίο βαδίζει στην αρχή πλάι από έναν τσιμεντάυλακα. Κατηφορίζοντας όμως, σιγά-σιγά απομακρύνεται από τον τσιμεντάυλακα τον οποίο αφήνει δεξιά. Στην αρχή κατηφορίζει ομαλά, αλλά πιο κάτω κάνει μερικά ζικ-ζακ και αμέσως γίνεται αγροτικός δρόμος με πολλά στοιχεία καλντεριμιού. Λίγο πιο κάτω φτάνουμε σε σημείο που υπάρχει διασταύρωση δρόμων. Ένας τραβάει ευθεία μπροστά με κατεύθυνση βορειοανατολική. Ένας άλλος ανηφορίζει σχετικά απότομα με κατεύθυνση βόρεια. Και ένας τρίτος στρίβει δεξιά και ακολουθεί κατεύθυνση σχεδόν νότια. Αυτόν τον τρίτο ακολουθούμε, ο οποίος είναι το παλιό καλντερίμι και το οποίο έχει γίνει τώρα αγροτικός δρόμος. Κατηφορίζει ελαφρά προς ένα καλύβι που είναι λίγο πιο κάτω.

Φτάνοντας μετά από λίγο στο καλύβι που είναι αριστερά πλάι στον αγροτικό-καλντερίμι που ακολουθούμε, φεύγει προς τα δεξιά άλλος αγροτικός δρόμος και κατευθύνεται σε άλλο καλύβι που υπάρχει δεξιά λίγο πιο πέρα. Εδώ σταματάει ο αγροτικός, και φεύγει προς τα' αριστερά μονοπάτι ευδιάκριτο το οποίο ακολουθούμε κατηφορίζοντας ελαφρά και ομαλά. Αμέσως μετά το μονοπάτι εξελίσσεται σε καλντερίμι. Λίγο πιο κάτω συναντάμε δυο καλύβια που είναι στην δεξιά μας μεριά. Πιο κάτω το καλντερίμι κάνει μερικά ζικ-ζακ, συναντάμε ένα σπίτι δεξιά μας, και αμέσως μετά μπαίνουμε στον κεντρικό άσφαλτο. Διασχίζουμε εγκαρσίως τον άσφαλτο και συνεχίζουμε στην άλλη μεριά του σε φαρδύ τσιμενταρισμένο δρόμο, ο οποίος κατηφορίζει απότομα έχοντας αριστερά δυο σπίτια. Αμέσως φτάνουμε στην εκκλησία του Αγ. Κωνσταντίνου. Ο οικισμός εδώ λέγεται <Μαρούτσα> ή <Αγ. Κωνσταντίνος>.

Συνεχίζουμε στον τσιμενταρισμένο δρόμο ο οποίος διαγράφει ημικυκλική πορεία, περνώντας από τη βόρεια, ανατολική και κατόπιν τη νότια πλευρά της εκκλησίας. Στην ανατολική πλευρά της εκκλησίας που υπάρχει σήμερα, συναντάμε πολλή παλιά γκρεμισμένη εκκλησία, πολύ κοντά και δεξιά από το δρόμο που κατηφορίζουμε. Αφού τελειώσει αυτή η κλειστή στροφή γύρω από την εκκλησία, βρίσκουμε μονοπάτι αριστερά από το δρόμο, το οποίο ακολουθούμε και μας κατεβάζει αμέσως πιο κάτω στον ίδιο αγροτικό δρόμο.

Στη συνέχεια ακολουθούμε τον αγροτικό δρόμο ο οποίος κάνει μια πρώτη στροφή προς τα δεξιά, και κατόπιν μια αριστερή λίγο πιο κάτω. Μετά από την αριστερή αυτή στροφή, και αφού βαδίσουμε σε ευθύ τμήμα του δρόμου, βρίσκουμε δεξιά από το δρόμο μονοπάτι ευδιάκριτο το οποίο κατηφορίζει κάπως απότομα. Εδώ χρειάζεται λίγη προσοχή, γιατί αμέσως μετά από τρία μέτρα περίπου, το μονοπάτι χωρίζεται σε δυο μονοπάτια.

Ένα κατευθύνεται νοτιοδυτικά, είναι φαρδύ και κατηφορίζει ομαλά σχεδόν ευθεία. Αυτό όμως μετά από εκατό μέτρα περίπου μπλέκεται μέσα σε βατιώνες, στενεύει σιγά-σιγά, και τελικά φράζει τελείως.

Αυτό το μονοπάτι πηγαίνει πρώτα σ' ένα παλιό νερόμυλο ο οποίος τώρα έχει γκρεμιστεί. Ένα άλλο μονοπάτι όμως κατευθύνεται νοτιοανατολικά και, κατηφορίζοντας κάπως απότομα με ζικ-ζακ ανάμεσα από τη θαμνώδη βλάστηση, οδηγεί προς την κοίτη του ρέματος που είναι μπροστά μας. Αυτό είναι το σωστό μονοπάτι. Λίγο πιο κάτω συναντάμε υπολείμματα καλντεριμιού, τα οποία όσο κατηφορίζουμε γίνονται περισσότερα και τελικά βαδίζουμε σε καλντερίμι. Η βλάστηση εδώ είναι από ρείκια αναπτυγμένη. Πιο κάτω, πλησιάζοντας προς το ρέμα, υπάρχουν μεγάλες καστανιές και πλατάνια. Εδώ το καλντερίμι είναι σκεπασμένο με φύλλα και διακρίνεται μόνον ο ντορός του που κατηφορίζει με ανοιχτά ζικ-ζακ και φτάνει μέχρι την όχθη του ρέματος. Στην εδώ όχθη δεν υπάρχει ίχνος γεφυριού. Περνάμε το Κισσιώτικο ρέμα πατώντας από πέτρα σε πέτρα, και φτάνοντας στην απέναντι όχθη βλέπουμε τσιμεντένια βάση, υπόλειμμα του γεφυριού που υπήρχε εδώ. Αυτό το γεφύρι που υπήρχε άλλοτε εδώ, το πήρε πολλές φορές το ρέμα, και τελικά δεν το ξαναέφτιαξαν.

Ψάχνοντας τώρα για το μονοπάτι σε τούτη την όχθη, με δυσκολία διακρίνουμε τον ντορό του, γιατί είναι σκεπασμένο με τα φύλλα των δένδρων και κλεισμένο σχεδόν από βατιώνες. Ακολουθώντας με δυσκολία τον ντορό του μονοπατιού, ανηφορίζουμε με ζικ-ζακ και κατευθυνόμαστε τελικά ανατολικά, κοντά όμως στην όχθη του ρέματος. Αμέσως μετά φτάνουμε σε άλλο μικρότερο ρέμα το οποίο κατεβαίνει από δεξιά μας. Περνάμε μέσα από την κοίτη πατώντας από πέτρα σε πέτρα, και στην απέναντι όχθη με δυσκολία βαδίζουμε στο μονοπάτι το οποίο έχει κλείσει σχεδόν από την θαμνώδη βλάστηση. Τελικά ανηφορίζοντας σιγά-σιγά ξεκαθαρίζει λιγάκι το μονοπάτι ανάμεσα στη θαμνώδη βλάστηση, και λίγο πιο πάνω συναντάμε αγροτικό δρόμο. Στο σημείο τούτο ο δρόμο περνάει ανάμεσα από μεγάλο βράχο που είναι στη μεριά που είμαστε ακόμη εμείς, και από απότομα κομμένο όχθο που είναι στην απέναντι μεριά. Αμέσως βρίσκουμε εδώ το μονοπάτι που είναι ευδιάκριτο ανάμεσα από τη θαμνώδη βλάστηση. Το ακολουθούμε και ανηφορίζουμε ελαφρά με κατεύθυνση σχεδόν νότια. Λίγο πιο πάνω το μονοπάτι γίνεται καλντερίμι, κάνει ένα ζικ-ζακ, μετά μια απότομη στροφή προς τα' αριστερά, και κατόπιν ακολουθεί ομαλή ανηφορική πορεία τραβερσώντας στην πλαγιά με κατεύθυνση βορειοανατολική. Εδώ πλέον βαδίζουμε σε πετρώδη έδαφος και το μονοπάτι είναι ανοιχτό, δίχως πρόβλημα, και έχει κάπου-κάπου υπολείμματα καλντεριμιού. Λίγο πιο πάνω συναντάμε τσιμενταύλακα που έρχεται λοξά από δεξιά μας, διασταυρώνεται με το μονοπάτι που βαδίζουμε, και φεύγει μετά λοξά προς τα' αριστερά.

Συνεχίζουμε σε εμφανές και καθαρό μονοπάτι και, μετά από λίγο, φεύγει προς τα' αριστερά λοξά δασικός δρόμος. Εμείς ακολουθούμε το μονοπάτι που φεύγει λοξά προς τα δεξιά, και αμέσως βγαίνουμε σε αγροτικό δρόμο. Ακολουθούμε για εκατό μέτρα περίπου αυτόν τον αγροτικό δρόμο με κατεύθυνση ανατολική, και κατόπιν ακολουθούμε μονοπάτι που φεύγει αριστερά απ' αυτόν τον δρόμο. Το μονοπάτι κατηφορίζει την αρχή με λίγα ζικ-ζακ κατευθυνόμενο προς κτήμα με μηλιές. Λίγο πιο κάτω συναντάει τον τσιμεντάυλακα και ακολουθεί ομαλή πορεία πλάι του. Φτάνοντας σ' ένα μικρό καλύβι που είναι δεξιά μας μέσα σε κτήμα με μηλιές, αφήνουμε αριστερά μας τον τσιμεντάυλακα και ανηφορίζει το μονοπάτι προς το καλύβι. Περνάει μέσα από το κτήμα με τις μηλιές, κοντά στο καλύβι και, βγαίνοντας από το κτήμα αυτό, ανηφορίζουμε σιγά-σιγά και, μ' ένα ζικ-ζικ που κάνει το μονοπάτι, βγαίνουμε πάλι στον αγροτικό δρόμο. Βαδίζουμε για λίγα μέτρα στον αγροτικό δρόμο, και αμέσως βρίσκουμε στην δεξιά του μεριά το καλντερίμι το οποίο φεύγει λοξά και ανηφορίζει. Κάνει ένα ζικ-ζακ, μετά άλλο ένα, ανηφορίζει σαν μονοπάτι στη συνέχεια, και αμέσως μετά βγαίνουμε στον άσφαλτο που περνάει δεξιά μας, ακριβώς πλάι από το πρώτο σπίτι του Μούρεσι που είναι εδώ. Ακολουθώντας τον άσφαλτο για εκατόν πενήντα περίπου βρίσκουμε αριστερά μας καλντερίμι, το οποίο ακολουθώντας το μας βγάζει σε λίγο στην εκκλησία της Θεοτόκου. Εδώ το καλντερίμι είναι τσιμενταρισμένο. Συνεχίζοντας περνάμε από την κάτω μεριά της εκκλησίας, και ακολουθώντας κατεύθυνση ανατολική, φτάνουμε τελικά στην κεντρική πλατεία του Μούρεσι

ΔΙΑΔΡΟΜH: Μιλιές-Τσαγκαράδα

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 3 ώρες και 30΄λεπτά (καλντερίμι, μονοπάτι, αγροτικός)

Αυτή η διαδρομή στα παλαιότερα χρόνια ήταν ολόκληρη με καλντερίμι, και ήταν η λεωφόρος της εποχής εκείνης. Σήμερα το καλντερίμι διατηρείται σχεδόν στη μισή διαδρομή, ενώ στην άλλη μισή έχει καταστραφεί και υπάρχει μονοπάτι ανοιχτό, το οποίο δεν χάνεται. Ένα μικρό διάστημα της διαδρομής έχει γίνει αγροτικός δρόμος, τρία τέταρτα της ώρας περίπου μετά τις Μηλιές. Είναι μια από τις ωραιότερες διαδρομές, γιατί περνάει κανείς μέσα από δάσος με οξιές και πυκνή άγρια θαμνώδη βλάστηση. Περνάει από ρέματα που άλλα είναι στεγνά από νερό και άλλα κατεβάζουν αρκετό νερό το χειμώνα. Και σαν περάσεις το διάσελο, μετά από τα τις Μηλιές, και γυρίσεις από την ανατολική μεριά του Πηλίου, πολλές φορές στέκεσαι σε αγνάντια μέρη και βλέπεις κάτω τις ακρογιαλιές και την άπλα του Αιγαίου.

Ξεκινάμε λοιπόν από την πλατεία των Μηλεών, περνάμε δεξιά, πλάι από τη μηλιώτικη βιβλιοθήκη, και παίρνουμε το καλντερίμι που αρχίζει αμέσως από τούτο το σημείο. Ανηφορίζει ομαλά ανάμεσα από τα σπίτια του χωρίου και κατευθύνεται ανατολικά. Σε τούτο το κεφαλοχώρι δεν υπάρχουν πολλά αρχοντικά παλιά, γιατί οι Γερμανοί το έκαψαν όλο το χωριό στις 4/10/1943 για αντίποινα. Μόνο η εκκλησία των Αγίων Ταξιαρχών που είναι στην πλατεία γλίτωσε και κανά-δυό σπίτια ακόμη.

Ακολουθούμε συνέχεια το καλντερίμι το οποίο κατευθύνεται ανατολικά και πορεύεται ομαλά, δίχως κανένα πρόβλημα. Αφήνουμε τα τελευταία σπίτια του χωριού και, μετά από μισή ώρα περίπου, αρχίζει και χαλάει το καλντερίμι, και βαδίζουμε άλλοτε σε καλό μονοπάτι ανοιχτό και άλλοτε σε καλντερίμι πάλι. Στη συνέχεια μπαίνουμε σε τσιμενταρισμένο αγροτικό δρόμο, ο οποίος βαδίζει όπως βάδιζε και το καλντερίμι. Τον ακολουθούμε και, μετά από λίγα μέτρα, πάνω σε μια αριστερή του στροφή, φεύγουμε προς τα δεξιά και συνεχίζουμε αμέσως πάλι σε καλντερίμι. Αμέσως μετά όμως χαλάει το καλντερίμι και συνεχίζουμε σε μονοπάτι καλό και ανοιχτό, κατευθυνόμενοι προς το βάθος της μικρής ρεματιάς που είναι λίγα μέτρα μπροστά μας. Περνάμε το ρέμα πάνω από τσιμεντένιο γεφύρι, και συνεχίζουμε στην αρχή πλάι από το ρέμα στην αριστερή του όχθη. Βαδίζουμε άλλοτε σε μονοπάτι και άλλοτε σε καλντερίμι και σιγά-σιγά, αρχίζουμε και απομακρυνόμαστε από ρέμα, ακολουθώντας κατεύθυνση ανατολική. Στην δεξιά μας μεριά υπάρχουν μεγάλες καστανιές που σχηματίζουν ένα μικρό δάσος. Μπροστά μας και αριστερά, πάνω στην πλαγιά, υπάρχει ένα πρόχειρα κτίσμα σκεπασμένο με λαμαρίνες.

Συνεχίζοντας ομαλή πορεία με κατεύθυνση ανατολική και βαδίζοντας συνέχεια σε καλντερίμι, σε κάποιο σημείο φεύγει μονοπάτι από την αριστερή μας μεριά και ανηφορίζει προς το κτίσμα που βλέπουμε. Μετά από λίγα μέτρα αρχίζουν πάλι οι εναλλαγές μονοπατιού και καλντεριμιού. Δεν υπάρχει όμως κανένα πρόβλημα, γιατί η πορεία μας είναι ομαλή, ανοιχτό το μονοπάτι και το καλντερίμι, και ελαφρά ανηφορικό. Στη συνέχεια το καλντερίμι εξελίσσεται σε αγροτικό δρόμο, μέσα στον οποίο διακρίνεται το καλντερίμι πότε-πότε. Μετά από λίγα λεπτά φτάνουμε σε μια στρογγυλή δεξαμενή, η οποία βρίσκεται στη δεξιά μεριά του δρόμου, και συνεχίζοντας στρίβει λιγάκι προς τ' αριστερά ο δρόμος. Αμέσως μετά φτάνουμε σ' ένα μικρό κτίσμα που από ένα μεγάλο σωλήνα τρέχει αρκετό νερό. Εδώ υπάρχουν και μερικά μεγάλα πλατάνια.

Απ' εδώ και μετά χρειάζεται περισσότερη προσοχή γιατί διασταυρώνονται αρκετοί δρόμοι και μπορεί να ξεφύγουμε από την κανονική πορεία. Συνεχίζουμε λοιπόν κατ' αρχήν στον αγροτικό δρόμο που ακολουθήσαμε μέχρι τώρα. Λίγα μέτρα πιο πέρα συναντάμε φαρδύ αγροτικό δρόμο, ο οποίος έρχεται από δεξιά και κατευθύνεται προς τα' αριστερά. Ακολουθούμε αυτόν τον φαρδύ αγροτικό δρόμο για λίγα μέτρα προς τα' αριστερά, και αμέσως φεύγουμε δεξιά από τον κύριο δρόμο και ανηφορίζουμε λιγάκι σε στενό δασικό δρόμο. Λίγα μέτρα μετά στρίβουμε λίγο προς τ' αριστερά, αφήνοντας άλλον δασικό δρόμο ο οποίος φεύγει προς τα εμπρός. Κατευθυνόμενοι για λίγα μέτρα βορειοδυτικά, αρχίζουμε και διαγράφουμε τοξοειδή πορεία προς ανατολάς. Εδώ τελειώνει ο δασικός δρόμος και συνεχίζουμε να βαδίζουμε σε μονοπάτι που κατευθύνεται προς τις μεγάλες καστανιές που βρίσκονται πιο πάνω και βορειότερα. Το μονοπάτι είναι ανοιχτό και ευδιάκριτο. Ανάμεσα απ' αυτές τις καστανιές περνάει δασικός δρόμος, τον οποίο αφού διασχίσουμε εγκαρσίως, συνεχίζουμε ακόμη λίγα μέτρα κατευθυνόμενοι βόρεια, οπότε βρίσκουμε το καλντερίμι το οποίο και ακολουθούμε με κατεύθυνση ανατολική. Καθώς βαδίζουμε στο καλντερίμι, πλησιάζει σιγά-σιγά από την δεξιά μας μεριά ο δασικός δρόμος, ο οποίος τελικά, αφού δώσει έναν άλλο αγροτικό δρόμο που φεύγει προς τα δεξιά, έρχεται και μπαίνει στο καλντερίμι το οποίο και καλύπτει για μερικά μέτρα. Στη συνέχεια σταματάει ο δασικός δρόμος, και συνεχίζουμε σε καλντερίμι το οποίο κατόπιν γίνεται μονοπάτι. Εδώ η πορεία μας γίνεται ανάμεσα από θαμνώδη βλάστηση, και στη συνέχεια αρχίζουμε και μπαίνουμε σε δάσος οξιάς. Όσο μπαίνουμε στο δάσος με τις οξιές τόσο και μεγαλύτερα δένδρα συναντάμε. Το καλντερίμι εναλλάσσεται συνέχεια με μονοπάτι και, συνεχίζοντας την πορεία μας με τις συνθήκες αυτές, φτάνουμε σε ρέμα όπου υπάρχουν απομεινάρια γεφυριού στις δύο όχθες του. Περνάμε το ρέμα πατώντας από πέτρα σε πέτρα, συνεχίζουμε από την άλλη μεριά σε δασικό δρόμο κακής βλάστησης και, κάπου-κάπου, διακρίνουμε μέσα στο δρόμο υπολείμματα καλντεριμιού. Μετά από δέκα λεπτά πορείας σ' αυτόν τον δασικό δρόμο, φεύγουμε δεξιά από το δρόμο και ακολουθούμε μονοπάτι το οποίο στη συνέχεια γίνεται καλντερίμι. Απ' εδώ και μετά συνεχίζουν πάλι οι εναλλαγές καλντεριμιού και μονοπατιού, μέχρι που φτάνουμε κοντά σ' ένα καινούργιο καλύβι μέσα σε περιβόλι που είναι αριστερά μας και πιο ψηλά λιγάκι. Λίγα μέτρα μετά φτάνουμε σε σημείο που έρχεται δρόμος από δεξιά μας, κάνει στροφή μπροστά μας, και ανηφορίζει φεύγοντας προς τα' αριστερά. Ένας άλλος αγροτικός δρόμος συνεχίζει ευθεία προς τα εμπρός και λίγο αριστερά, φεύγοντας από το εσωτερικό της στροφής του προηγούμενου δρόμου. Ακολουθούμε λοιπόν αυτόν τον δεύτερο αγροτικό δρόμο, και αμέσως μετά συναντάμε το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου που είναι στη δεξιά μεριά πλάι από το δρόμο. Εδώ ακριβώς, μέσα στο δρόμο διακρίνουμε υπολείμματα του καλντεριμιού. Συνεχίζουμε στον αγροτικό δρόμο και, μετά από λίγα μέτρα, φεύγει άλλος αγροτικός δρόμος προς τα' αριστερά. Εδώ υπάρχουν μεγάλες καστανιές. Στη δεξιά μας μεριά, πιο χαμηλά, φαίνονται μερικά σπίτια του Ξουριχτίου. Μετά από κανα δυό ομαλές στροφές που κάνει ο δρόμος κατηφορίζοντας λιγάκι, φεύγει προς τ' αριστερά άλλος αγροτικός δρόμος. Συνεχίζοντας εμείς στον ίδιο πάντα αγροτικό δρόμο, πλησιάζουμε προς τα σπίτια του Ξουριχτίου. Εδώ ένας άλλος αγροτικός δρόμος φεύγει προς τα δεξιά και πηγαίνει μέσα στο χωριό. Εμείς αμέσως μετά αφήνουμε τον αγροτικό που συνεχίζαμε μέχρι τώρα, και ο οποίος τώρα γίνεται τσιμενταρισμένος και κατηφορίζει προς τα δεξιά. Και ακολουθούμε στενότερο αγροτικό δρόμο που φεύγει προς τα' αριστερά. Μετά από λίγα μέτρα συναντάμε δεξιά από το δρόμο διόροφο καινούργιο σπίτι. Ετούτο είναι και το τελευταίο σπίτι του Ξουριχτίου. Συνεχίζοντας στον ίδιο στενό αγροτικό δρόμο, φτάνουμε σε τοποθεσία που αριστερά μας υπάρχει οβάλ παλαια δεξαμενή και παλιά βρύση που δεν τρέχει πλέον νερό. Λίγα πλατάνια και κυπαρίσσια υπάρχουν σε τούτο το μέρος, από το οποίο βλέπουμε σχεδόν όλο το Ξουρίχτι δεξιά μας και εμπρός προς ανατολάς.

Συνεχίζοντας τώρα με κατεύθυνση βορειοδυτική, ο αγροτικός δρόμος γίνεται μονοπάτι, και κάπου-κάπου διακρίνουμε υπολείμματα καλντεριμιού, τα οποία γίνονται όλο και πιο εμφανή. Όσο προχωρούμε όμως, η βλάστηση γίνεται πιο ανεπτυγμένη από τα πλάγια, και αρχίζει να στενεύει αρκετά το μονοπάτι-καλντερίμι. Τελικά στενεύει και από πάνω και αναγκαζόμαστε να περνάμε σκυφτοί και με πολλή δυσκολία. Βαδίζουμε τελικά σε καλντερίμι το οποίο διατηρείται μεν σε καλή κατάσταση, πάει όμως να κλείσει από τη θαμνώδη βλάστηση που είναι πολλή αναπτυγμένη. Συνεχίζοντας να βαδίζουμε με τις ίδιες συνθήκες για εκατόν πενήντα μέτρα περίπου, βγαίνουμε τελικά στον κεντρικό άσφαλτο, κατηφορίζοντας κάπως απότομα από μονοπάτι.

Βαδίζοντας για λίγα μέτρα στον άσφαλτο κατευθυνόμενοι προς το βάθος της ρεματιάς, προσπαθούμε να βρούμε πέρασμα από την δεξιά μεριά του ασφάλτου για να μπορέσουμε να κατεβούμε μέσα στο ρέμα, γιατί με την διάνοιξη του δρόμου τα χώματα και οι πέτρες που έπεσαν εδώ, έχουν κλείσει το μονοπάτι ή καλντερίμι. Τελικά βρίσκοντας πέρασμα κατεβαίνουμε στο ρέμα μέσα, όπου βρίσκουμε ωραίο πέτρινο τοξοτό γεφύρι, το οποίο είναι πράγματι ένα μνημείο, ένα έργο τέχνης. Περνώντας πάνω από το γεφύρι αυτό, ακολουθούμε το καλντερίμι που βρίσκουμε αμέσως στην άλλη όχθη και, μετά από λίγα μέτρα, ξαναβγαίνουμε στον άσφαλτο. Τον ακολουθούμε και φτάνουμε σε λίγο στα πρώτα σπίτια της συνοικίας των Αγίων Ταξιαρχών της Τσαγκαράδας.

       
 

  Ο καιρός
 
weather in VolosΔείτε την πρόγνωση του καιρού για την περιοχή του Βόλου
 
  Χάρτης
 
Δείτε αναλυτικό χάρτη του Βόλου και του Πηλίου.
 
  Τα νέα μας
 
09/11/2015
ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ Ν. ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
01/07/2015
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
26/06/2015
ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ
23/01/2015
ΕΤΗΣΙΟΣ ΧΟΡΟΣ ΚΑΙ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ

 

 
Αρχική Σελίδα   |   Επικοινωνία  |   Χάρτης Αναζήτησης    |   Είσοδος Ξενοδόχων